Μήπως μπορώ και εγώ

Τα γεγονότα που ζούμε τις τελευταίες μέρες είναι κομικοτραγικά απο κάθε άποψη,είτε αυτό λέγεται διακοπές ρεύματος είτε συγκωμιβή αποριμάτων.Το μελαλύτερο όμως έχει να κάνει με το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ και της διεργασίες αυτού.
Βλέπω τον πρόεδρο της αξιωματικής αντιπολίτευσης και αναρωτιέμαι πως γίνεται να κερδίσει της εκλογές ακόμα και με αντίπαλο την κακή αυτή κυβέρνηση της ΝΔ.
Μερικοί βιάστηκαν και υπό το βάρος των δημοσκοπήσεων έριξαν στο τραπέζι το ενδεχόμενο πιθανής συνεργασίας μεταξύ ΠΑΣΟΚ-ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ.
Ακόμα και ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ στην ομιλία του από το βήμα του συνεδρίου μου έδινε την εντύπωση ότι παρακαλούσε τον ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ για πιθανή συνεργασία με μοναδικό στόχο την επαναφορά τους στην εξουσία.
Όταν όμως τον περασμένο Νοέμβριο παρουσιάστηκε μια ευκαιρία με την υποψηφιότητα Βενιζέλου για την επαναφορά στην εξουσία,αφού ολες οι δμοσκοπήσεις έδειχναν ότι σε ενδεχόμενες εκλογές με υποψήφιο τον Κο Βενιζέλο αυτός θα κέρδιζε τον σημερινό πρωθυπουργό, τα κορυφέα στελέχη του ΠΑΣΟΚ επέλεξαν να πορευτούν με τον Κο Παπανδρέου τρομοκρατούμενοι από την δυναμική του ρεύματος Βενιζέλου.
Είμαι και εγώ νέος κάτω τον 40 ετών με πολιτική άποψη,λέτε και εγώ να έχω πιθανότητα να γίνω αρχηγός κόμματος,γιατί δεν βλέπω ποια είναι διαφορά στης θέσεις του ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ σε σχέση με τον Συνασπισμό που με το ζόρι κατάφερε να περάσει το όριο που απαιτήτε για την είσοδο στην βουλή.
Τα ποσοστά που φαίνεται να καρπόνεται ο ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ δεν οφείλεται στον πολιτικό του λόγο ή στο πολιτικό του πρόγραμμα αλλά στην αγανάκτηση των πολιτών από τα κόματτα εξουσίας.